Dat was de laatste. Het was genoeg geweest. IK STOP. Ik ben er klaar mee.

Heydi (Deurne)

Zo begon het bij mij:
Je kent het als je jong bent, dan is roken stoer. Je wilt er dan bij horen. Eerst stiekem, want 'o wee' als je ouders het eens wisten dat je rookte. Na een poosje kwam de vraag dan toch: "rook je?" Ja, zei ik. Daar waren ze niet echt blij mee, maar wat moesten ze zeggen? Ze rookten zelf ook. Ik had zelf al verschillende pogingen gedaan om te stoppen, maar op één of andere manier lukte het me steeds niet. Ik had het doorzettingsvermogen niet. Ik viel steeds weer terug in mijn oude gewoonte. Het 'monstertje' had mij nog steeds in zijn greep.

Dit jaar op vakantie was ik er klaar voor. Iets in mijn hoofd zei dat het genoeg was en dat ik nu zou gaan stoppen met roken. Ik zei tegen mijn jongste dochter (9 jaar): "na de vakantie gaat mama stoppen met roken." "Echt waar mama? Stopt papa dan ook?", zei ze. "Nee", zei mijn man, "ik vind het nog veel te lekker en ik moet eerst maar eens zien dat mama het volhoudt." Daar had hij gelijk in. Ik moest het nog maar eens vol zien te houden.

Na de vakantie ging ik naar de huisarts. Ik vertelde haar dat ik wilde stoppen met roken en dat ik er NU echt helemaal klaar voor was. Het was genoeg geweest: ik wilde niet meer roken.

Ik moest nog naar Franka en zij zou mij gaan vertellen hoe het allemaal ging met de groepstraining. We gingen kijken wanneer de training ging beginnen. Ik baalde dat deze net was begonnen en dat ik er niet meer bij kon. Nu moest ik nog 7 weken door gaan roken. Hier had ik niet op gerekend. Dat was een tegenslag voor mij. Mijn dochter (19 jaar) wilde ook gaan stoppen en zij ging ook naar de huisarts voor inlichtingen. We gaan dan samen naar de training hadden we afgesproken.

De dag kwam dichterbij dat we naar de training konden. 18 oktober was het dan zover. Ik ging samen met mijn dochter naar de training. Nog een beetje 'de kat uit de boom kijken', want je kent de andere mensen niet. Maar daar kwam al gauw verandering in. We kregen voorlichtingen over de medicijnen en de pleisters. Ik begon met de Champix tabletten. We moesten een Buddy uitzoeken die het beste bij je zou passen. We zouden elkaar elke dag bellen om te vragen hoe het ging en of we ergens problemen mee hadden. Op 1 november was de dag aangebroken: we gingen met z`n allen onze laatste sigaret roken.

Dat was het dan, de laatste sigaret. Ik was er klaar voor. Dat was de laatste. Het was genoeg geweest. IK STOP. Ik ben er klaar mee.
Nu is het alweer 5 weken geleden dat ik ben gestopt. Slik al 4 weken geen medicijnen meer. Ik heb nergens last van. Dit was voor mij de beste oplossing om te stoppen met roken. Mijn dochter heeft de training ook goed afgesloten. Ook met haar gaat alles goed. En mijn man, nou deze is ook gestopt met roken.

Fred, bedankt voor de cursus en goede begeleiding die je hebt gegeven.

'Lotgenoten', bedankt voor de voor de gezellige bijeenkomsten en goede gesprekken.